Tysiące smaków, tysiące nazw

Sery są zazwyczaj specjalnością lokalną, nic dziwnego, że sporo jest takich, które nazwę wywodzą od nazw miejscowych. Mamy tu brie, który zapożyczył nazwę od regionu Brie w północnej Francji, camembert nazwany tak od normandzkiej wsi Camembert, roquefort (lub rokfor) wyrabiany w Roquefort-sur-Soulzon na południu Francji, ementaler powstający w dolinie rzeki Emme w Szwajcarii zwanej Emmental. Włosi zaś upowszechnili ser parmeński, po włosku parmigiano, po polsku parmezan, a także gorgonzolę (miejscowość o takiej nazwie leży niedaleko Mediolanu), Anglicy mają zaś cheddar z nazwą zapożyczoną od wsi Cheddar w hrabstwie Somerset, z Holandii pochodzą edam i gouda (miasto Edam leży w północnej Holandii, Gouda w południowej).
Jest to tylko początek wyliczenia, bo podobno na świecie wytwarza się ok. 4 tys. rodzajów sera.

Eponimy, czyli co?

Eponimy – to brzmi tajemniczo. Jeśli mówisz, że chcesz kupić adidasy, a więc buty sportowe jakiejkolwiek marki, używasz eponimu. Podobnie będzie, gdy powiesz, że lubisz bordeaux (bordo) z ementalerem. Sprawa jest więc prosta, bo chodzi o wyrazy pochodzące od nazw własnych, w tym wypadku od nazwy firmowej Adidas, nazwy regionu i następnie wina Bordeaux oraz nazwy szwajcarskiej doliny Emmenthal.
Większość eponimów nie ma nic wspólnego z nazwami firm i produktów przemysłowych, o czym można się przekonać studiując to przykładowe zestawienie: arras, bermudy, colt, derby, echo, flora.
Co te wyrazy znaczą i z jakiego źródła się wywodzą, można sprawdzić w słownikach, a słowniki są tu.