Greckie nazwy Lancii

Skoro o muzach była mowa, warto przypomnieć, że istnieje też Lancia Musa (od 2005). Ta nazwa stanowi element całej serii nazw greckich tego producenta: Gamma, Delta, Kappa, Ypsilon (nazwy greckich znaków alfabetu, aż do końca lat 60. XX w. nazywano w ten sposób ciężarówki i autobusy Lancii), Thema, Thesis.
W ostatnich czasach znany był model Phedra – od imienia Fedry, królewny kreteńskiej w mitologii greckiej, która usiłowała uwieść swego pasierba Hippolytosa. Gdy ten odrzucił jej względy, odebrała sobie życie. Fedra jest bohaterką kilku sławnych tragedii: Eurypidesa, Seneki Młodszego i Racine’a.
Trudno jednak powiedzieć, czy nazwę wybrano, kierując się głównie motywacją mitologiczną. Być może chodziło bardziej o dźwięczność nazwy, jej wręcz agresywne brzmienie, wypróbowane za sprawą wcześniejszego modelu Dedra.
Wbrew przypuszczeniom nie były to samochody sportowe, lecz rodzinne.

Złotowłosa muza?

Lancie zaś, nawiązując do swej estetyki, muszą dbać o nazwy wyszukane, acz nieprzesadnie. Są więc: Ypsilon, Delta, Flavia, Musa, Thema. Czy to się udaje?

Thema to kontaminacja włoskiego tema i angielskiego theme, są to odpowiedniki naszego słowa temat. Z kolei Ypsilon to jedna z form włoskiego słowa, które my znamy jako ipsylon lub ypsylon. W każdym wypadku będzie oryginalnie, zwłaszcza, że nazwa ta łączy się w parę z Deltą, która nie występuje w formie oryginalnego zapisu, ale za to ma za sobą potęgę skojarzeń z naukami ścisłymi.

Musa zaś to «muza», nazwa prosta, ale mało jest takich, które by się lepiej kojarzyły. Flavia też przynosi mnóstwo pozytywnych skojarzeń, ale tylko wtajemniczonym, bo starorzymskie imię Flavia (znane i dziś w krajach posługujących się językami romańskimi) znaczyło pierwotnie «blondynka, złotowłosa».

Włócznia z Turynu

Nazwa firmowa Lancia znana jest od 105 lat za sprawą inżyniera Vincenza Lancii (1881–1937), który założył to przedsiębiorstwo w Turynie. Znowu mamy nazwę odnazwiskową, co oznacza, że szukamy dalej. Etymologia nazwiska okazuje się łatwa do rozszyfrowania, lancia to po włosku włócznia, a tych było wiele rodzajów, między nimi lanca. Do nas to słowo przyszło z niemieckiego, a Niemcy zapożyczyli je od Włochów. Rzeczownik lancia pochodzi z kolei z łacińskiego lancea o tym samym znaczeniu, a więc jest to właściwy źródłosłów nazwiska.